اضافه به علاقمندي ها (Add To Favorites)         
صفحه اصلی > تولید ویژه عکس > جاذبه های تاریخی و طبیعی

نظر شما ...

تولیدات ویژه وب سایت صدا و سیمای مرکزسیستان و بلوچستان را چگونه ارزیابی می نماید؟
 

جاذبه های تاریخی و طبیعی
فوک (خوک دریایی) مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
سه شنبه ، 4 شهریور 1393 ، 07:57

فوک یا فک پستانداری است که در دریا زندگی می کند و تغذیه ی خوبی برای نهنگ هاست. فک معمولا از ماهی ها تغذیه میکند. فک خوک دریایی هم نامیده می شود. انسان ها فک را برای چربی بدنش شکار می کنند. فک ها ۶ زیر گونه دارند از جمله فک دریای خزر که ۶۸ کیلوگرم وزن و ۱.۵ متر طول دارد که به خاطر شکار بی رویه در خطر انقراض قرار دارند.

فک ۵ متر طول دارد. وزن فک میتواند به ۲۷۰۰ کیلوگرم برسد. فک می تواند با سرعت ۳۵ کیلومتر در ساعت حرکت کند.گونه ای از فوک ها فوک خزری است که یکی از پستانداران کمیاب آب‌زی دنیاست که فقط در دریای خزر و رودخانه‌های منتهی به آن زندگی می‌کند. این گونه تنها پستاندار دریای خزر محسوب می‌شود و به دلیل صید بی‌رویه و به‌هم خوردن شرایط زیستی و کاهش شدید جمعیّت نیازمند حمایت بین‌المللی است.

فوک یا فک پستانداری است که در آب زندگی می‌کند و تنها برای زادآوری، و گاهی برای استراحت به ساحل می‌آید. در خشکی بسیار کم‌تحرک ولی در آب بسیار فعال است و با کمک پاهای خود به سرعت شنا می‌کند. فک‌ها از دست‌هایشان برای حفظ تعادل استفاده می‌کنند. بدن این پستاندار برای زندگی در آب تغییراتی کرده‌است. میان انگشتان دست و پای آن پرده‌ای وجود دارد که باعث می‌شود دست‌ها و پاها شبیه باله‌ای برای شنا شود. پاها در انتهای بدن و در امتداد دم قرار گرفته‌اند. به‌همین‌دلیل فک‌ها نمی‌توانند به‌راحتی روی زمین راه‌بروند.

شیر فک‌ها ۱۲ درصد چربی دارد. در زمان‌های گذشته، تعداد زیادی از فک‌ها برای استفاده از پوست و گوشتشان شکار می‌شدند. در حال حاضر هم هر سال تعداد زیادی از آن‌ها در تورهای ماهی‌گیران گرفتار می‌شوند. برخی ماهی‌گیران می‌پندارند که فک‌ها از ماهیان تجاری، که منبع ارزش‌مندی برای آنان هستند، تغذیه می‌کنند. به همین سبب، به محض مشاهدهٔ فک‌ها، آن‌ها را می‌کشند.

گرم‌شدن زمین، باعث ذوب یخ‌های بخش شمالی دریای خزر، و در نتیجه نابودی زیستگاه‌های فک‌ها شده‌است. از عوامل دیگر کاهش شدید جمعیت فک‌های دریای خزر، آلودگی‌های محیطی و نوعی بیماری است که از سگ‌سانان به این گونه منتقل و در سال‌های گذشته موجب تلفات زیادی شده‌است. همچنین تورهای صیادی و کاهش ماهیان کیلکا از جمله عواملی هستند که نابودی فک‌ها را سبب شده است.

یکی از عوامل اصلی نابودی فک‌ها تکثر نوعی شانه‌داران ژله‌ای مهاجم به نام "نمیوپسیس" (شانه‌دار دریایی مهاجم) است که از طریق کانال ولگا- دن وارد خزر شده و ظرف سال‌های گذشته ضربه سنگینی بر اکوسیستم دریای خزر وارد کرده است. تکثیر این آبزی باعث به هم خوردن زنجیره غذایی آبزیان و کاهش ۱۰ برابری فک خزری شده است.

شانه‌دارهای مهاجم نمیوپسیس در دریای خزر از پلانکتون‌ها تغدیه می‌کنند، پلانکتون‌های موجود در دریای خزر تا ۹۰ درصد کاهش یافته است. از آن جایی که پلانکتون‌ها غذای اصلی ماهی‌های کوچک کیلکا است، شمار کیلکاها در این دریا کاهش چشم‌گیری داشته است.

ماهی کیلکا نیز به نوبه خود منبع تغذیه بسیاری از آبزیان این دریا از جمله ماهیان خاویاری و فک دریای خزر است. در نتیجه اختلال در زنجیره غذایی آبزیان دریای خزر شمار انواع ماهی‌ها و فک‌ها تا ۱۰ برابر کاهش یافته است.فوک ها با خوردن آبزیان بیمار و ایجاد تعادل در جمعیت آن‌ها، در اکوسیستم دریای خزر نقش مؤثری دارند.


(( درشبکه اینترنتی نگاه بیشتر ببینید ))


 فوک (خوک دریایی) فوک (خوک دریایی)      فوک (خوک دریایی) فوک (خوک دریایی)

 

 فوک (خوک دریایی) فوک (خوک دریایی)      فوک (خوک دریایی) فوک (خوک دریایی)

آخرین بروز رسانی مطلب در چهارشنبه ، 5 شهریور 1393 ، 07:48
 
زرافه مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
دوشنبه ، 3 شهریور 1393 ، 17:48

زرافه یک جانور آفریقایی پستاندار دارای پنجه و سم از سردهٔ زرافگان، بلندقدترین حیوان زمین و بزرگ‌ترین نشخوارکننده‌است. به این جانور شترگاوپلنگ نیز می‌گویند.

زرافه ویژگی‌های خاصی دارد برای مثال سر و گردن دراز این جانور بسیار خاص است. قد زرافه به ۶ متر نیز تجاوز می‌کند و وزن متوسط آن ۱۶۰۰ کیلوگرم برای جنس نر و ۸۳۰ کیلوگرم برای جنس ماده است. این جانور از خانوادهٔ زرافگان است. زرافه‌ها به طور پراکنده در قارهٔ آفریقا به خصوص کشورهای چاد در شمال، آفریقای جنوبی در جنوب، نیجر در غرب و سومالی در شرق زندگی می‌کنند.

زرافه‌ها معمولاً ساکن دشت‌ها، مراتع و جنگل‌های باز هستند. منبع غذایی اصلی آن‌ها برگ‌های اقاقیا هستند که هر حیوان گیاه‌خواری قدش به آن‌ها نمی‌رسد. زرافه‌ها همواره هدف حمله شیرها، پلنگ‌ها و سگ‌های وحشی قرار می‌گیرند. زرافه‌های بزرگ‌سال نمی‌توانند پیوندهای اجتماعی قوی ایجاد کنند. هنگام حمله کردن به زرافه‌ها، این موجودات گردن خود را به عنوان سلاح استفاده می‌کنند. زرافه‌های نر همیشه علاقهٔ زیادی به جفت‌گیری داشته‌اند که حاصل آن نسل‌های جوان‌تر این موجودات است. زمین همیشه شیفتهٔ این موجودات بوده‌است و این موجودات را عجیب و غریب می‌داند به طوری که این موجودات را در نقاشی‌ها، کتاب‌ها و انیمیشن‌های برجسته‌ای همچون ماداگاسکار ۱، ۲، ۳، دنیای وحش و پیمان حیوانات به تصویر کشیده‌اند.

توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، برخی از این موجودات در خطر انقراض هستند و برخی نیز خطری برای انقراض آن‌ها نیست. با این حال، هنوز هم زرافه‌ها در پارک‌های متعدد ملی و بازی‌ها نیز یافت می‌شوند.حتی با این كه گردن زرافه بسیار بلند است،‌ اما تنها هفت مهره گردن دارد. یعنی همان تعدادی كه انسان و بیشتر پستانداران دیگر دارند.

پاهای جلویی زرافه كمی بلندتر از پاهای عقبی آن است. زیر گونه های مختلف زرافه شکل های متفاوتی دارند. اما بیشترشان كثیرالاضلاع های قهوه ای روی یك زمینه كرم/قهوه ای مایل به زرد (برنزه) دارند. کثیر الاضلاع های روی بدن زرافه بزرگ تر از آنهایی است که روی صورت و دست و پاها و به طور كلی اندام زیرین زرافه است و به عنوان یك وسیله استتار در میان درختان به کار می آید.

زرافه ها دو شاخ كوچك دارند. نرها شاخ های بی موی قلمبه و گره مانندی دارند،. ماده ها شاخ های باریك تری مانند ریش بز دارند.زرافه یکی از دو گونهٔ زندهٔ خانوادهٔ زرافگان است. این خانواده در قدیم بسیار گسترده بوده‌است و بیش از ۱۰ جنس فسیلی از آن‌ها یافت شده‌است. زرافه‌ها ۸ میلیون سال پیش از جنوب مرکزی اروپا در دورهٔ میوسن برخاستند. دراز شدن تدریجی گردن و اندام‌های این جانور در سراسر اصل و نسب زرافگان یافت می‌شود.

بوهلینیا که از نسب زرافگان بودند، در پاسخ به تغییرات آب و هوایی وارد چین و شمال هند شدند. از اینجا، جنس زرافه‌ها تکامل یافت و در حدود ۷ میلیون سال پیش وارد آفریقا شدند. تغییرات آب و هوایی باعث انقراض زرافه‌های آسیایی شد، در حالی که زرافه‌های آفریقایی جان سالم به در برند اما در آفریقا تابش به گونه‌های جدیدی به آن‌ها می‌تابید. کاملوپارداریس حدود ۱ میلیون سال پیش در شرق آفریقا در دوره چهارم زمین‌شناسی به وجود آمد. برخی از زیست‌شناسان نشان داده‌اند که زرافهٔ مدرن از تبار جومائی بوده‌است. حتی ممکن است از تبار گراکیلیس باشند.


(( درشبکه اینترنتی نگاه بیشتر ببینید ))

 

زرافه زرافه      زرافه زرافه

 

زرافه زرافه      زرافه زرافه

 

آخرین بروز رسانی مطلب در دوشنبه ، 3 شهریور 1393 ، 07:57
 
آهو مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
دوشنبه ، 3 شهریور 1393 ، 06:58

آهو یا غزال شامل گونه‌های زیادی از بزکوهی و سرده غزال است و یا در گذشته چنین در نظر گرفته می‌شد. آهوها به عنوان جانورانی چابک شناخته می‌شوند. آن‌ها می‌توانند ناگهانی سرعت خود را به ۹۷ کیلومتر یا ۶۰ مایل در ساعت برساند و یا هنگام دویدن سرعت خود را در ۴۸ کیلومتر (۳۰ مایل) در ساعت نگه دارد.

 آهوها بیشتر در صحراها، مرغزارها (زمین‌های چمن) و ساوانای آفریقا، جنوب غرب آسیا، آسیای میانه و شبه‌قاره هند دیده می‌شوند. این جانور بیشتر به صورت گله‌ای زندگی می‌کنند و از گیاهان نرم و لطیف و برگ‌ها می‌خورد و کمتر به گیاهان خشن رو می‌آورد.

آهوها اندام به نسبت کوچکی دارند. بلندی بیشتر آن‌ها تا شانه، میان ۶۱ تا ۱۱۰ سانتی متر (۲ تا ۳٫۵ پا) است و رنگ آن‌ها قهوه‌ای مایل به زرد است. آهوها در سه نژاد غزال، اودورکاس و نانجر دسته بندی می‌شوند. خود غزال‌ها ۱۳ گونه دارند که چهار گونهٔ آن‌ها نابود شده‌است (آهوی قرمز، آهوی عربی، آهوی ملکهٔ سبا و آهوی سعودی) و بیشتر آهوهایی که جان سالم به در برده‌اند در خطر نابودی اند. آن‌هایی که نزدیک ترین خویشاوندی را به غزال‌ها دارند عبارتند از آهوهای تبتی، مغولی (گونه‌هایی از نژاد پروکاپرا) سیاه آسیایی یا سرویکاپرا، ایمپالای و اسپرینگباک آفریقایی است.

یکی از خانواده‌های گستردهٔ آهوها، آهوی تامسون است (تامسون اودورکاس) بلندی آن‌ها تا شانه ۵۲ تا ۶۷ سانتی متر (۲۰ تا ۲۶ اینچ) و رنگ آن‌ها قهوه‌ای و سپید همراه با یک نوار سیاه‌است. نرهای آن‌ها شاخ‌های بلند و بیشتر خمیده دارند. آرام تر می‌دوند ولی پرش‌های بلندی پیش از گریز دارند. این جانور در خطر حیوانات درنده مانند شیرها یا یوزپلنگ‌ها است.واژهٔ Gazelle یا غزال در ریشه عربی است. که نخستین بار وارد زبان فرانسوی میانه و سپس در نزدیکی‌های سال ۱۶۰۰ از فرانسوی وارد انگلیسی شد.

مردمان عرب به صورت سنتی به شکار آهو می‌رفتند. این جانور در ادبیات عرب نماد زیبایی زنان بوده‌است.برخی زبان شناسان بر این باورند که واژهٔ غزل که گونه‌ای شعر در ادبیات عاشقانه‌است بیشتر به دلیل همانندسازی زیبایی معشوق و آهو به یکدیگر، این چنین نامگذاری شده‌است.

آهوها در سه نژاد و چندین گونه دسته بندی می‌شوند که شامل :جبیر آهوی گواتردار ایرانی غزال هندی آهوی کوهی می باشد.


(( درشبکه اینترنتی نگاه بیشتر ببینید ))


آهو آهو      آهو آهو

 

آهو آهو       آهو آهو

 

آخرین بروز رسانی مطلب در دوشنبه ، 3 شهریور 1393 ، 07:14
 
پنگوئن مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
يكشنبه ، 2 شهریور 1393 ، 18:35

پنگوئن‌ها پرندگانی هستند که نمی‌توانند پرواز کنند، اما خیلی خوب شنا می‌کنند و بیشتر زندگی‌شان را در دریا می‌گذرانند، آنها پرهای ضدآب و براقی دارند که به خشک نگهداشتن بیشتر پوستشان کمک می‌کند، آنها نسبت به اکثر پرندگان، پرهای بیشتری دارند، اما هر سال پرهای قدیمیشان می‌ریزد و پرهای جدیدی برایشان رشد می‌کند.

شاه پنگوئن بزرگترین گونه است . قدش در حال ایستاده حدود یک متر است و تقریبا ۴۰ کیلوگرم وزن دارد زیرا زیر پوستش لایه ضخیمی چربی دارد که به وی تحمل زمستانهای سخت قطب را می دهد , جائیکه درجه حرارت تا ۶۰ درجه زیر صفر کاهش می یابد . آنچه بیش از هر چیز عجیب می نماید اینست که در فروردین ماه هر سال یعنی وقتی پاییز قطب جنوب شروع می شود و زمستان نزدیک می گردد شاه پنگوئن ها دریا را که مملو از مواد غذایی است را ترک می کنند . در حالی که برای سرمای سختی که در پیش است لایه چربی ضخیمی تدارک دیده اند به طرف جنوب بر روی یخها به حرکت در می آیند .

وقتی به زمین خشک رسیدن علیرغم سرمای زیاد جفتگیری می کنند . در ماههای اردیبهشت و خرداد پنگوئن ماده یک تخم می گذارد و بلافاصله آنرا تحویل پنگوئن نر می دهد. پنگوئن نر انرا در میان پاهای پره دار که پر از رگهای خونی است و در نتیجه کاملا گرم است جای می دهد .و از بالا نیز آنرا با کیسه ای که به منظور نگهداری از تخم در هر دو جنس وجود دارد می پوشاند . پنگوئن‌های نر و ماده خیلی شبیه هم به‌نظر می‌رسند، پنگوئن‌ها دارای رنگ‌های متضادند، شکمشان روشن‌تر است و پشتشان سیاه است .

خیلی‌ها فکر می‌کنند پنگوئن‌ها در نیمکره شمالی و قطب شمال زندگی می‌کنند، اما همه پنگوئن‌ها در نیمکره جنوبی (قطب جنوب) زندگی می‌کنند. آنها در آب و هواهای مختلف، از مناطق گرمسیر استوایی تا قاره قطب جنوب یخ‌زده زندگی می‌کنند، این پرندگان بی‌دفاع معمولا در جزایری که جانوران درنده ندارد یا روی بخش‌های دورافتاده یک قاره زندگی می‌کنند، هیچ کس نمی داند چرا این پرندگان عجیب چنین سرزمین ناسازگاری را با سرمای شدید و خطرات فراوان آن برای تولید مثل انتخاب کرده اند . اما موفقیت آنها در تولید مثل و تضمین بقای نسل نشان دهنده انتخاب صحیح آنهاست .در حالی که برای مقابله با سرمای شدید کاملا مجهزند به نقطه ای مهاجرت می کنند که امکان هیچ گونه مزاحمتی برای آنان وجود ندارد زیرا هیچ یک از دشمنان آنها توانایی مقاومت در برابر چنان آب و هوای سختی را ندارد .

تغذیه پنگوئن‌ها در اقیانوس است، آنها ماهی، خرچنگ‌ و ماهی مرکب می‌خورند. پس از تخمگذاری پنگوئن ماده، او تخم را به طرف پنگوئن نر روی زمین قِل می‌دهد و پنگوئن نر، تخم را به مدت ۴۵ روز روی پاهایش نگه می‌دارد تا گرم بماند و با یخ‌ها تماس پیدا نکد. نکته جالب اینجاست که قل دادن تخم از پنگوئن ماده به طرف پنگوئن نر، باید در کمتر از دو دقیقه انجام شود وگرنه تخم یخ می‌زند و نوزاد از بین می‌رود. در مدت ۴۵ روزی که پرنده نر تخم‌ها را روی پاهایش نگه می‌دارد و می‌ایستد، پنگوئن ماده می‌رود و دنبال غذا می‌گردد، معمولا نر در یک جا ثابت می ایستد زیرا در این مدت غذا نمی خورد و باید کمتر انرژی مصرف کند .


(( درشبکه اینترنتی نگاه بیشتر ببینید ))


پنگوئن پنگوئن     پنگوئن پنگوئن

 

پنگوئن پنگوئن     پنگوئن پنگوئن     

آخرین بروز رسانی مطلب در دوشنبه ، 3 شهریور 1393 ، 07:48
 
آبشار گرینه مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
يكشنبه ، 2 شهریور 1393 ، 07:15

آبشار گرینه در موقعیت جغرافیایی N360932 E591058 در استان خراسان رضوی واقع است. آبشار گرینه در فاصله 6 کیلومتری شمال روستایی به همین نام در میان دره ای سرسبز به نام باغرود قرار گرفته است.

برای دسترسی به آبشار از روستای گرینه به سمت شمال حرکت کنید. پس از طی مسافتی در حدود 1.5 کیلومتر در دره رودخانه، به محل انشعاب رودخانه به دو بخش شمالی و شرقی خواهید رسید. ادامه مسیر دره شمالی به آبشار گرینه منتهی می شود. این روستا در ۴۰ کیلومتری شمال شرقی نیشابور در چهارده کیلومتری شمال جادهٔ اصلی (مشهد-نیشابور) و در ضلع شرقی شهر توریستی دررود و شهر زیارتی قدمگاه و در دامنهٔ کوه واقع شده‌است.

اساسا گرینه یک روستای توریستی نیست اما طبیعت گسترده دره های سبز زیبا و رودخانه ای دل انگیز با سرچشمه ها و انشعابات فراوان دارد. روستای چناران در فاصلهٔ ۳ کیلومتری گرینه قرار دارد. گرینه از لغت گبرینه به معنای محل زندگی زرتشتیان آمده‌است.

هم‌اکنون در محل قدیمی روستا (گرینه کهنه) آثار قدیمی مثل قبر و حمام زرتشتی‌ها مشاهده می‌شود. این روستا در طول تاریخ خود چند بار تغییر مکان داده و از محل قدیمی خود که به گرینه کهنه شهرت یافته به محلی مرتفع در روی تپهای در مجاورت مکان فعلی انتقال یافت و هماکنون نیز در دامنهی کوه قرار دارد.

یکی از اهداف طبیعتگردانی که به این روستا میآیند صعود به قلهی زیبای قوچگرد با ارتفاعی نزدیک به 3000 متر میباشد.دیگر مناطق پرطرفدار این روستا نظیر آبشار طبیعی "پایتخت" ، رودخانه مرغزار، منطقهی بکر "چوب بند" و... می باشد.


(( درشبکه اینترنتی نگاه بیشتر ببینید ))


 آبشار گرینه آبشار گرینه       آبشار گرینه آبشار گرینه

 

 آبشار گرینه آبشار گرینه      آبشار گرینه آبشار گرینه

آخرین بروز رسانی مطلب در دوشنبه ، 3 شهریور 1393 ، 07:22
 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعدی > انتها >>

صفحه 4 از 59