جهش تولید | شنبه، ۲۱ تیر ۱۳۹۹

چگونه خبرنگارشهید مدافع حرم شد - نمایش محتوای خبر

 

 

چگونه خبرنگارشهید مدافع حرم شد

این روزهاغم کسی را باید خورد که غم مردم داشت ،میکروفنش  ازحوادث سیستان و بلوچستان پای درد مردم می رفت تازلزله بم،تا سیلاب گیلان ،تا آوارگی مردم عراق و غارت زندگی ملت سوریه ، برای همه هم نسخه امید و مقاومت می پیچید ،نسخه ای که بجای دست بالا بردن و یا دست روی دست گذاشتن ، از مهیای استقامت و پایداری حکایت داشت ،بخاطر روحیه انقلابی گری اش که امروز برچسب افراطی گری در سیه بازار سیاست ،شده است ، او درحین جمع شدن با همه، میکروفن را فدای هیچ تسامح و مصلحتی نمی کرد ،وقتی بحث سلامت مردم شد و برخی بخاطر برخی حساسیت های ساختگی که البته امروز هم کم نیست، از سلامت برنج وارداتی سخن می گفتند برای اولین بار داستان آرسینک داشتن برنج های وارداتی را او در گیلان مطرح کرد.

وقتی صحنه های بودنش را مرور می کنم ،او همیشه جایی بود که احتمال تقسیم غنیمت شهادت بود ، او معتقد بودن درخط اول بود، چه در سیستان و بلوچستان که باب شهادت در آن باز است و چه در سوریه  ، تنها پلاتو درخط اول را قبول داشت یعنی یک خط جلوتر ازهمه خبرنگاران درسوریه و عراق . دوربینش مایه شرف ما که شد ، بماند ، او برای تمام رسانه های جهان آبروداری کرد ، برای همه آن بنگهای خبری که همه جای جهان پلاتوی حقوق بشر می خوانند و درسوریه ،عراق و یمن همکاسه شدند باداعش ، بی بی سی ، سی ان ان  و... اگر به اندازه حضورشان بر سر هیچ و پوچ دردیگر کشورها ،  درسوریه حاضر می شدند و گزارش می گرفتند حالا نصف نیروی تحریریه شان سینه قبرستان بود.

جور این غیبت تاریخی رسانه ها را محسن خزایی و امثال او باید بکشند، صدا و سیمای ایران باید بکشد،

بیهوده نیست که این همه نظام سلطه از رسانه ای ملی ما بیم دارد ، بیم آنها از رسانه ملی ما بخاطر بودن محسن خزایی ها در رسانه ملی است ،

محسنی که هم مداح بود ،هم خبرنگار و هم بسیجی ،محسن با این سه خصلت شهادت راتصاحب کرد ،

یادداشت روز : احمد ملاشاهی