حمایت از کالای ایرانی | پنج‌شنبه، ۳۱ خرداد ۱۳۹۷

احكام روزه قضا - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

احكام روزه قضا

 

- اگر دیوانه عاقل شود واجب نیست روزه هاى وقتى را كه دیوانه بوده قضا نماید.

- اگر كافر مسلمان شود، واجب نیست روزه هاى وقتى را كه كافر بوده قضا نماید، همچنین واجب نیست قضاى روزه آن روزیكه در آن روز مسلمان شده بگیرد، ولى اگر قبل از ظهر مسلمان شود و كارى كه روزه را باطل مى كند انجام نداده باشد، بنابر احتیاط واجب نیّت كند و روزه بگیرد، و اگر آنروز را روزه نگرفت بنابر احتیاط واجب قضاى آنرا بجا بیاورد. ولى اگر مرتد مسلمان شود روزه هاى وقتى را كه مرتد بوده باید قضا نماید.

- روزه اى كه از انسان بواسطه مستى فوت شده باید قضا نماید، فرق نمى كند كه آن چیزى را كه بواسطه آن مست شده براى معالجه خورده باشد، یا اینكه بدون دلیل خورده باشد.

- اگر در تعداد روزه هایى كه نگرفته و باید قضا كند شك دارد باید به مقدارى كه یقین دارد روزه نگرفته قضا كند. مثلاً اگر شك كند كه پنج روزه قضا بر عهده اوست یا هفت روز، باید پنج روز را قضا كند. بلى اگر زمان حدوث عذر را مى داند ولى نمى داند چند روز طول كشیده است مثلاً مى داند روز بیستم ماه بیمار شده یا به سفر رفته و نمى داند تا بیست و پنجم ماه ادامه داشته یا تا بیست و هفتم به احتیاط واجب باید حداكثر را قضا كند.

- اگر از چند ماه رمضان روزه قضا داشته باشد قضاى هر كدام را كه اوّل بگیرد مانعى ندارد، ولى اگر وقت قضاى ماه رمضان آخر تنگ باشد مثلا پنج روز از ماه رمضان آخر قضا داشته باشد، و پنج روز هم به ماه رمضان مانده باید اوّل قضاى ماه رمضان آخر را بگیرد.

- اگر قضاى روزه چند ماه رمضان بر او واجب باشد و در نیّت معیّن نكند روزه اى را كه مى گیرد قضاى كدام ماه رمضان است، قضاى سال اوّل حساب مى شود.

- كسى كه قضاى روزه ماه رمضان را گرفته اگر وقت قضاى روزه او تنگ نباشد مى تواند پیش از ظهر روزه خود را باطل كند.

- اگر قضاى روزه شخص دیگر را گرفته باشد احتیاط واجب آن است كه بعد از ظهر روزه را باطل نكند. مسأله : اگر بواسطه مرض، یا حیض، یا نفاس، روزه رمضان را نگیرد و پیش از تمام شدن ماه رمضان بمیرد، لازم نیست روزه هایى را كه نگرفته براى او قضا كنند.

- اگر بواسطه مرضى روزه رمضان را نگیرد، و مرض او تا رمضان سال بعد طول بكشد، قضاى روزه هائى را كه نگرفته بر او واجب نیست و باید براى هر روز یك مد كه تقریباً ده سیر است طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد، ولى اگر بواسطه عذر دیگرى مثلا براى مسافرت روزه نگرفته باشد، و عذر او تا رمضان بعد باقى بماند روزه هایى را كه نگرفته باید قضا كند، و احتیاط واجب آن است كه براى هر روز یك مد طعام هم به فقیر بدهد.

- اگر بواسطه مرضى روزه ماه رمضان را نگیرد، و بعد از ماه رمضان مرض او بر طرف شود، ولى عذر دیگرى پیدا كند كه نتواند تا رمضان بعد قضاى روزه را بگیرد، باید روزه هائى را كه نگرفته قضا نماید. و نیز اگر در ماه رمضان غیر مرض عذر دیگرى داشته باشد و بعد از رمضان آن عذر بر طرف شود، و تا رمضان سال بعد بواسطه مرض نتواند روزه بگیرد، روزه هایى را كه نگرفته باید قضا كند، و بنابر احتیاط واجب براى هر روز یك مد طعام هم به فقیر بدهد.

-  اگر در ماه رمضان بواسطه عذرى روزه نگیرد، و بعد از رمضان عذر او بر طرف شود، و تا رمضان آینده عمداً قضاى روزه را نگیرد، باید روزه را قضا كند، و براى هر روز یك مد گندم یا جو و مانند اینها هم به فقیر بدهد.

- اگر در قضاى روزه كوتاهى كند تا وقت تنگ شود، و در تنگى وقت عذرى پیدا كند، باید قضا را در سال بعد بگیرد، و براى هر روز یك مد طعام به فقیر بدهد، بلكه اگر موقعى كه عذر دارد تصمیم داشته باشد كه بعد از بر طرف شدن عذر روزه هاى خود را قضا كند و پیش از آن كه قضا نماید در تنگى وقت عذر پیدا كند، باید قضاى آنرا بگیرد، و احتیاط مستحب آن است كه براى هر روز هم یك مد غذا به فقیر بدهد.

- اگر مرض انسان چند سال طول بكشد، بعد از آنكه خوب شد اگر تا رمضان آینده بمقدار قضا وقت داشته باشد باید قضاى رمضان آخر را بگیرد، و براى هر روز از سالهاى پیش یك مد كه تقریباً ده سیر است طعام به فقیر بدهد.

- كسى كه باید براى هر روز یك مد طعام به فقیر بدهد مى تواند كفّاره چند روز را به یك فقیر بدهد.

- اگر قضاى روزه رمضان را چند سال تاخیر بیندازد، باید قضا را بگیرد، و براى هر روز یك مد طعام به فقیر بدهد.

- اگر روزه رمضان را عمداً نگیرد، باید قضاى آنرا بجا آورد و براى هر روز دو ماه روزه بگیرد یا به شصت فقیر طعام بدهد، یا یك بنده آزاد كند، و چنانچه تا رمضان آینده قضاى آن روزه را بجا نیاورد براى هر روز نیز دادن یك مد طعام لازم است.

- بعد از مرگ پدر، پسر بزرگتر باید قضاى نماز و روزه او را بجا آورد، و بنابر احتیاط واجب قضاى روزه مادر را نیز بجا آورد.

- اگر كسى كه مرده غیر از روزه ماه رمضان روزه واجب دیگرى را مانند روزه نذر نگرفته باشد بنابر احتیاط واجب آن را نیز پسر بزرگتر قضا نماید.